شُکرت خدا
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم آذر ۱۳۹۰ ساعت 9:10 توسط س.ع
|
درنگ
ظل ممدود خم زلف توام بر سر باد-----------------کاندر آن سایه قرار دل شیدا باشد
میان خنده های تو قرص ماه و کودکان بذر و بالهای شانه به سر آواز می خوانند، تو تمام آنچیزی هستی که من به خواب دیده ام. تو دانه خورشیدی، مهربانی انگور و من بی آنکه ناخن هایم را به گاواهن ببندم زمستان را سرافکنده خواهم کرد، تو صدایم می کنی و پیراهنم پر می شود از بهار منی که همه عمر آسمان را به تردید نگریسته بودم حالا می خواهم چایم را در کهکشان راه شیری بنوشم . این اتفاق عجیب که در جانم افتاده است خواب باغ را در تاریکی هم سبز میکند...نوشتههای پیشین
- شهریور ۱۳۹۷
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- بهمن ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- تیر ۱۳۸۷